Jaren geleden, toen ik nog aan studeren dacht, vond ik het zalig om op mijn bed te gaan liggen en naar boeken te luisteren. Ik had een bescheiden collectie aan voorgelezen boeken, audio-literatuur zo u wenst. Meestal viel ik dan halverwege in slaap en droomde ik het vervolg er bij. Eén van mijn favorieten was Dharma Bums van Jack Kerouac voorgelezen door de zagerige stem van Allan Ginsberg. Mocht iemand ooit verlegen zitten om een alternatief einde voor dat boek, bel me. Ik zeg niet dat mijn eindes beter zijn, maar alternatief zijn ze op z’n minst.

Boeken. Ze komen bij mij in vlagen. Ik was vroeger geen grote boekenwurm en nu nog steeds niet. Maar ik heb wel mijn obligate periodes gehad: het Stephen King-verslinden, het verzuipen in Bukowski en Brusselmans, het doorworstel alle klassiekers, het verdiep u in oosterse filosofie, de alleen amerikanen zijn goeie schrijvers fixatie… Het was in die laatste periode dat ik de Beat Generation heb ontdekt. The Beatniks, met als blinkend meesterwerk: On the Road van Jack Kerouac. De stream of conscienceness, voortgestuwd door Bee Boop, heen en weer door Amerika, nutteloos maar geniaal. Zeker als je er naar kan luisteren.

Geschreven op 12 februari 2008
over Vanalles