Zelfs tijdens de middagpauze moet ik de leerhonger van mijn studentjes stillen. Ik zat op mijn werk, rustig op een computer te tokkelen toen bovenstaande vraag werd gesteld. Pas op, ik doe dat graag, hé. Ik draai er mijn hand niet voor om. Hierop een degelijk antwoord verzinnen is mijn job.
‘Natuurlijk!’ Was mijn antwoord en de jongen leek tevreden.
‘… een slak heeft ook een anus en een mond. En wist je, in die mond heeft hij een rasptong of radula. Een tong met scherpe tanden. Onverslijtbare tanden waarmee hij de meest harde dingen kan kapot schrapen. Ik denk zelfs dat ik ergens gelezen heb dat baggerschepen met dergelijke tanden uitgerust zijn… Wacht ik zoek het even voor u op. Ik zit toch op het internet.’

Twijfels in zijn ogen. Een vleugje o-neen-stom-kalf-had-ik-mijn-muil-maar-gehouden.

‘Ja, maar… dat hoeft niet…’
‘Zet u, zet u, deze stoel hier is nog vrij!’

Vluchtig rondkijkend.

‘Ge moet dat nie opzoeken hoor, mijnheer. Zo belangerijk…’
‘Neen, neen, geen probleem jong. Ik ben nu zelf benieuwd waar ik het gelezen heb. Volgens mij bestaat er zelfs een filmpje over… Voila! Hierzie! Kijk! De max, hé. Zo’n zacht beestje maar zulke tanden… Wacht, geef mij uw mailadres. Ik zal je de link doorsturen zodat je het thuis eens op uw gemak kan bekijken.’

Verweesd dicteert hij zijn mailadres. Hopend dat zijn vrienden niks gezien hebben… Praten met de leraar biologie die enthousiast doceert over de tong van een slak.

Dat zal hem leren… Mij storen tijdens mijn pauze!

Maar wat ik eigenlijk wou vertellen: ik ben super content dat ik deze site heb gevonden. Vijf jaar geleden heb ik een paar van die documentaires (Dat willen wij ook) gezien. Slakken, gekko’s, vlinders… allemaal zo coole beestjes. Ik blijf het zeggen: de natuur, hé… zucht.

Geschreven op 27 november 2007
over Vanalles