YEEEEEAH!
Ik loop al de hele dag met mijn kop in de wolken. Gisteren heb ik mijn eerste try out gespeeld en het was een schot in de roos. 25 minuten geslaagd materiaal. Hier en daar moet er nog wat aan gesleuteld worden, sommige stukken kunnen nog wat uitbreiding verdragen maar er moet niks geknipt worden. En dat doet deugd.
De aanpak is dan ook anders dan bij mijn vorige voorstelling. Ik heb mij voorgenomen om alles eerst als stand up te try outen en pas later, als alle grappen goed zitten, de rode draad er doorheen te vlechten. En ik moet zeggen: ik ben tevreden over deze manier van werken. Het is een super fijn gevoel, op dat podium te staan met een micro in uw pollen en een hoop grappen in uw zak. Zonder alles eerst woord voor woord in te studeren, maar de formulering van de grap op het podium uit uwen duim zuigen, puur op adrenaline. Geestig!
Zo ontstaat er een natuurlijke manier van vertellen en daar ben ik naar op zoek. Eerste experiment geslaagd, nog velen te gaan.
OP NAAR DE VOLGENDE!
Geschreven op 22 oktober 2007
over Vanalles
Het lijkt mij verschrikkelijk zenuwslopend, voor een zaal gaan staan en hopen dat je ze meekrijgt.
Ik vraag me bij stand up comedians trouwens altijd af in hoeverre de dingen gerepeteerd zijn. Weet je vooraf alles dat je gaat/moet vertellen, of heb je een paar vaste lijnen en overgangen, en ga je vanaf daar gewoon los?
Of is dat als vragen naar het recept van coca cola?
De ruwbouw leg ik van te voren vast en na een paar try-outs heb je de goeie verwoording wel gevonden. Nadien verandert daar niet zo veel meer aan. Het is vooral zoeken naar de timing en het juiste ritme van een grap. Vanaf dan is het routine
De goeie aanpak loont. Idd quasi niks dat er uit moet en of je nu veel moet uitrekken of dingen tussengooien.. Idonno.. Het tempo zat goed en de onderwerpen klikten waar nodig al vrij goed aan elkaar…
“t is nu al zo goe, wa ga da worden als het af is..”