De jeugd van tegenwoordig
De jeugd van tegenwoordig is een bende jannetten!
Ik weet niet wat jullie vroeger deden als er een stagair voor de klas stond, maar wij maakten die kapot! Wij maakten plannen. Bleiten zouden ze doen, van de eerste tot de laatste. Wij zouden die idealistjes wel klein krijgen. Hun laten proeven van de harde realiteit die lesgeven heet. Goh, goh, goooooh.
Dat hadden ze vorige week ook beloofd, de triestige plantjes.
Yeah, een stagair volgende week.
Ik zag ze zelfs elkaar aanporren en gniffelend in de handen wrijven toen ze binnen kwamen. Ik had mij er eerlijk gezegd ook op verheugd. Niet dat ik dergelijk gedrag goedkeur. Neen, natuurlijk niet, ik had me zelfs voorgenomen om extra streng op te treden, als ze het te bont maakten. Maar ik was benieuwd, uit nostaligische redenen, uit nieuwsgierigheid… Wat gaan ze doen, misschien doen ze hetzelfde als wij toen.
Maar toen begon de jufrouw aan de les… en niks.
Lammetjes!
Was het maandagloomheid?
Waren ze zo vredelievend omdat het zo’n mooi weertje was?
Ik weet het niet… maar teleurgesteld, maaaaat!
Geschreven op 26 maart 2007
over Vanalles
Meestal is er een zwaar weekend van drugs en tamtamsessies voor gegaan…
Tamtamsessies, lol !
Dat was bij ons toch anders ze, toch?
@ Beau was dat toen nog in die tijd van de grote recessie en houten klompen?
Of de leerlingen beseffen maar al te goed dat eender welke spitse opmerking van hen gecounterd wordt door eentje van jou, Henk ? En dat ze dan niet kunnen winnen ?
ze had waarschijnlijk mooie grote ogen?
pfff, heb je ook zukke tamzakjes Henk? Maar euh, tegenwoordig zijn de stagiairs ook niet meer wat ze waren hoor. Geen enkele snedige opmerking, rake klap, tongue in cheek of botweg grof.
Jammer. en ik maar m’n best doen.
Collega “Ik vindt dat je arrogant overkomt”
Antwoord “en dat compleet terecht.”
Helaas, niet iedereen geniet ervan.
maar daar geef ik geen fuck om.
ja, die wiskundige collegae… die spreken zelfs werkwoordsfouten
@ Xander: Ik doelde op vorige week dinsdag, toen kreeg ik een opmerking van Henk omdat ik het te bont maakte.
Doet me denken aan een stagiaire Frans in het derde middelbaar. Ze was beeldschoon (en dan bedoel ik - en samen met mij alle jongens van mijn toenmalige klas - ook bééldschoon!), en ik als “geïntegreerde leerling” riep bij haar blijkbaar een soort van moeder- annex zustergevoelens op, en dat wekte de nodige jaloezie op bij mijn klasgenoten… elke les kwam ze meermaals recht voor mij staan om alles nog eens extra te expliqueren. Dan boog ze behoorlijk ver voorover, en hadden we alle moeite van de wereld om vooral niét in haar open garagepoort binnen te kijken…
Wat zouden we in godsnaam zo iemand de duvel aandoen met al de puberale fantasieën die op dat moment door ons lijf gierden?
Zucht, those were the days…
Bwoa. Onze vorige stagiare was ook niet veel soeps, en nadat ik tien minuten geprobeerd had een duidelijke uitleg te krijgen van wat voorkeurrechten nu eigenlijk zijn, heb ik gezegd “laat maar, ik vraag het wel aan de leerkracht”
K’heb niets meer moeten antwoorden die les. Handig toch.