Ik vertrek morgen op GWP. Voor de mensen die al lang de schoolbanken hebben verlaten en die niet in het onderwijs staan: GWP is de afkorting voor Geïntegreerde Werkperiode. Met vele mooie woorden wil dat zeggen dat er gedurende een aantal dagen vakoverschrijdend aan de interpersoonlijke contacten tussen de leerlingen en de relatie leerkrachten-leerling wordt gewerkt, bij voorkeur in een niet-schoolse omgeving. Ik noem het: zeeklas.

Ik weet het, niemand staat te springen om met 70 zwaar puberende mormels in een tochtig kot aan de kust spelletjes (zoals: begraaf een leerkracht op het strand, laat zijn hoofd boven het zand, wrijf zijn gezicht in met krabsla en maak grappige foto’s van hysterische pikkende meeuwen) te spelen. Maar als dat de groepsgeest ten goede komt dan ben ik de eerste om te zeggen: ‘allez, ‘t is goed, maar wacht tot het eb is.’

Ik hoop dat het vlotter verloopt dan vorig jaar. Ik bespaar jullie de details, maar de politie is er aan te pas gekomen. Ik hoop ook dat de strenge regels die we, dik tegen mijn goesting, gaan opleggen, effectief genoeg zullen zijn. De ervaring leert dat er altijd achterpoortjes zijn en ze weten die te vinden, de bloedhonden. Maar ik hoop vooral dat het plezant wordt en vooral dat ze ’s nachts hun muilen dicht houden en op hun kamer blijven, want als ik niet geslapen heb… dan ben ik moe!

Geschreven op 9 oktober 2006
over School