Een beetje aandacht van de pers is leuk. Zo stond er vrijdag een interview in de Morgen. Dat is altijd spannend. Welke stukken staan er in? Hebben ze die anekdote over die wasmachine erin gelaten? Sta ik niet te mottig op de foto (ijdel? moi?)? Maar het valt altijd mee en ook deze keer was het een leuk artikel.
Iets waar ik minder reikhalzend naar uitkijk zijn recensies. Ik weet dat de vriendelijke jongedame die het interview heeft afgenomen (wat ze trouwens voortreffelijk heeft gedaan, *mouw-frot, mouw-frot*) vrijdag ook in de zaal zat en dat er woensdag een recensie in diezelfde krant zal staan…
Een recensie geeft altijd een dubbel gevoel. ‘t Is te zeggen: ge kunt twee kanten op. Of ze is goed en dan mag je er van op aan dat ik er mee ga lopen pronken als was het de gouden medaille van het wereldkampioenschap boenwasdrinken, of ze is slecht en dan wordt dat ding doodgezwegen. Dus als het hier woensdag muisstil wordt, dan weet je hoe laat het is.

Geschreven op 24 september 2006
over Pers