Weet ge ‘t nog?
Vorig jaar rond deze periode zat er een CD bij de P-magazine. Een comedy-CD opgenomen in The Joker. Jaloers! Man, man, man, ik was jaloers toen. Awel, dit jaar komt er een tweede en weet ge wie er op zal staan naast Alex Agnew, Nigel Williams, Thomas Smith, Adriaan Van den Hoof, Michael Van Peel en Xander De Rycke?
IKKE! Ha! Hoe cool is da nie maat!
De opnames gebeuren op Zondag 25 mei in The Joker en die staat tot nader orde nogsteeds in Antwerpen. Wie wil komen kijken en zichzelf vereeuwigd horen, zal snel moeten reserveren via info@cafethejoker.be.
Geschreven op 14 mei 2008 over Vanalles
1 Reactie »
Zo, dat was het dan.
Gisteren heb ik mijn laatste Loebas gespeeld. Ik ga daar heel kort over zijn:
- ja, ‘t was een beetje emotioneel,
- ja, het was een hele goeie (dus een goeie DVD),
- neen, ik ga Loebas niet missen… of misschien toch een beetje.
Aan iedereen die er bij was (ik heb jullie wel zien zitten): bedankt! Ik heb in mijn dankwoordje heel veel mensen over het hoofd gezien, sorry daar voor maar het werd mij allemaal een beetje te veel. Het enige wat ik kon denken was: speech inkorten Henk, anders staat ge hier te snotteren. Maar toch merci aan Dimi bijvoorbeeld voor de coaching en Michel en Bruno voor de foto’s, Peter voor de affiche, Sven voor de steun, Daniel voor de inspiratie, Katlijn voor haar geblijt, Jeremy voor de gedeelde stress, Hans voor zijn Groenendal en vriendschap, Peter voor het gebrul en gebral, Brecht voor zijn Jazz for dummies, Guy voor de blues for whities, Jonathan voor de Carbonellies en nog zo velen meer… Maar vooral, ik blijf toch echt een slijmbal, dank aan alle mensen die Loebas de moeite van het bekijken waard vonden. Dankuwel, lieve mensen, you guys rock!
Maar nu borst vooruit en met de neus in de wind, verder timmeren aan Karton. En zoals het hoort: we leggen de lat nog maar eens een stukje hoger.
Geschreven op 11 mei 2008 over Vanalles
7 reacties »
AAAAAAARGH!
Zot word ik er van!
Compleet zot.
Ze hebben het mij ooit al eens gelapt met mijn lievelingsdeo en nu doen ze het met mijn favoriete frisdrank. Welke fucking industrieel haalt het in zijn hoofd om iets wat voor mij (en vele anderen) al jaren okee is, ineens te gaan veranderen. Denken die mannen: ‘tiens, we hebben hier een product dat goed werkt. Kom we gaan er iets aan veranderen zodat het minder populair wordt.’
Waarom doen ze dat? Is dat niet cool misschien? Verliest ge frisdrank-credibility als ge te veel verkoopt misschien. FUCKERS! Doe die vurte cirtoensmaak uit mijn Ice Tea Green en wel nu onmiddelijk! Het recept was perfect, zit daar nu toch nie aan te prutsen!
Geschreven op 7 mei 2008 over Vanalles
2 reacties »
Daarnet, stond ik na de voorstelling van Najib aan de Capitol te flyeren. Eventjes terzijde: er zijn nog kaartjes maar jullie zullen snel moeten zijn, er zijn er al 160 de deur uit. Snel, snel, snel, bestel, bestel, bestel. De flyers vlogen de deur uit (woordspeling), de gretige mensenmassa rukten de papiertjes uit mijn handen. Jongens toch, wat ging het daar zijn gangetje. Sommige mensen kwamen zelfs terug voor een tweede flyer, zogezegd voor ‘een vriend’ maar wij weten wel beter… Tot een mevrouwtje een flyer aannam, hem bekeek, even fronste en vroeg: ‘van waar ken ik die mens?’ Waarop ik zei: ‘hij staat net naast u.’
Gelachen dat wij daar gedaan hebben!
Ja, humor en de Capitol, das twee handen op één buik.
Geschreven op 17 april 2008 over Vanalles
7 reacties »
Ik heb soms de rare neiging om ons kat (aka Santa Boogie) andere namen toe te kennen. Dan hoor ik mezelf ineens dingen zeggen als: ‘ha, Aspro 500 bruis! Komt ge nog eens achter eten schooien.’ Of als hij onder de zetel ligt te klauwen: ‘Allez, stop daar mee… Zetelgaragist.’ Of ‘Ha, Pianomonster. Hoe was ‘t met Frank Sinatra?‘ Frank Sinatra is een zwerfkat bij ons in de buurt, hij heeft blauwe ogen en ziet er altijd een beetje verfrommeld uit. De witte kat van de buren noem ik Bruno, de gestreepte Sofie. Vraag mij niet waarom, ik ben daar goed in. Ik kan goed namen geven. Vind ik, toch. Hm. Misschien had ik toch beter geschreven dat ik straks op Canvas naar Top Gear ga kijken. Of zoals ik het altijd noem: Vroem-tuut, tuuuut.
Geschreven op 8 april 2008 over Vanalles
6 reacties »
De laatste dagen wordt hier vanalles geschilderd: deuren, muren, balken radiotoren… Allemaal met verschillende soorten verf en behandelingsproducten. Tussen het gespat en geklieder door ontspon zich het volgende gesprek:
- Scheetje, hoe moet ik dit productje hier aanbrengen.
- … och, dat is zoals een goeie asielzoeker… dat wijst zichzelf wel uit.
- Onnozelaar!
- … ih, ih, ih…
Geschreven op 31 maart 2008 over Vanalles
1 Reactie »
Sinterklaas. Het blijft, sinds Toon Hermans, een favoriet onderwerp voor komieken. Ik was dan ook niet een beetje trots dat mijn hersenen vannacht een sinterklaasmopje bekronkelden. Deze morgen werd de grap dan ook instant op mijn testpubliek uitgeprobeerd.
- Waarom dragen sinterklaas en zwarte piet witte handschoenen.
- Om geen vingerafdrukken achter te laten, tiens.
- … hoe wist jij dat?
- Dat is toch zo.
- … de smeerlap!
Ineens vond ik onze goede heilige man een sluipende crimineel uit Spanje. Het enige wat die mens doet is: cadeautjes achterlaten. Niemand, maar dan ook niemand die daarvoor naar de politie belt! Help ze hebben deze nacht allemaal speelgoed en snoep in onze schoenen gestoken. Het kan dan toch geen kwaad dat zijn vingerafdrukken op het nieuwe speelgoed van de kinderen staat. Wat steekt die smeerlap nog allemaal uit? Waar zit hij die bewuste nacht in december met zijn vettige vingers nog allemaal aan te prutsen?
De klootzak!
En dan nog mijn mop verkloten ook.
Geschreven op 27 maart 2008 over Vanalles
4 reacties »
Gisteren zag ik, voor mijn voeten, een dode vlinder in een plas,
in een boom, een roze bloesem, die slap en bevroren was.
Ik riep: ‘ha, ha, frivole smeerlappen!‘ en ‘die, motherfuckers die!‘
De lente is anders toch veel te voorspelbaar ende saai.
Geschreven op 26 maart 2008 over Vanalles
5 reacties »
Ik kan kijken. Man, man, man, kan ik kijken!
Naar de muur, de tafel, naar mijn handen of de grond. Maar het liefst door het raam, naar het buiten, naar het niks. Weinig mensen zijn zo gedreven in het naar-buiten-kijken, nog minder kennen het begrip. Het gaat hier wel degelijk over de edele kunst van het kijken zonder zien. Niet het ouwe wijven gegluur vanachter muffe gordijnen. Zij bewaken de straat en bespieden de buren. Niet het heroïsch getuur van indianen naar de verre einder, speurend naar kuddes of sluipend gevaar. Niet het staren door wazige ramen, naar wuivend gebladerte van stervend groen, dwalend in melancholie en ander gezever.
Neen, ik hou enkel van het kijken. Het kijken alleen.
Het kijken met twee.
Voila!
Er komen hier de laatste uren nogal veel mensen binnen via wijvenblogs.be, dus ik dacht ik schrijf eens iets gevoelings. Iets romantisch. Voor mijn nieuw publiek…
Welkom dames, zet u, doe een kaarske aan… en koop een ticketje.
Geschreven op 24 maart 2008 over Vanalles
3 reacties »